Wisselend succes voor Nederland op de relay

Op de relay moet alles kloppen, timing, goede aflossingen, blijven staan en dan nog een eindsprint. Bij de junioren heren was dat vandaag het geval. Harm Visser vertelt hoe het is om goud te winnen. De senioren heren gingen ook voor goud, maar eindigden met brons. Kay Schipper legt uit wat er gebeurde. 

’s Ochtends stonden er series op het programma voor de jeugd jongens en meiden en de senioren heren. Evelien Vijn, Ramona Westerhuis en Sascha Schenk werden gediskwalificeerd en moesten de strijd staken. Ivo de la Porte, Bart Klaver en Kayo Vos gingen goed van start, maar helaas kwam Ivo ten val. De senioren heren wisten met Luc ter Haar, Ronald Mulder en Kay Schipper de finale te halen.

Goud voor de junioren 

’s Avonds was het de beurt aan de junioren heren met Jordy van Workum, Merijn Scheperkamp en Harm Visser. Zij reden een prima wedstrijd en kwamen als eerste over de finish.

Harm vertelt over zijn eerste EK medaille: “Dit is echt geweldig”
Hoe ging de race? “In het begin was het even zoeken, maar meteen vanaf het begin al vooraan gereden en meteen initiatief genomen. Drie relays van te voren per persoon vol gegaan nog, ideale lijnen kunnen rijden en tot de finish de sterkste.”
Hebben jullie veel getraind samen? “Nee, niet super veel, wel af en toe bij trainingen met de selectie samen getraind.”
Tijdens het WK was Harm er de hele week bij, maar kwam alleen in actie op de marathon. Wist je nu lang van te voren dat je mocht rijden? “Nee ik wist in eerste instantie niet dat ik nu moest rijden, ik hoopte het natuurlijk wel, maar ik ben uiteindelijk wel heel blij dat ik mocht rijden natuurlijk.”

Hoe ging de rest van de week? “Op zich wel redelijk, twee keer 5e. De 1000 meter was een beetje jammer omdat in de voorronde niemand wilde rijden. Ik dacht ik ga gewoon, kijken hoe ver ik kom. Die Tsjech (Zdenek Sejpal) kwam me toen nog voorbij en won. Ik ben tot nu toe wel tevreden hoor.”

Terug naar deze gouden medaille, hoe was het om de ereronde met de vlag te skeeleren? “Dat voelt fantastisch, heerlijk, echt geweldig.”

 

De dames reden ‘s ochtends geen 1/2 finales. In de finale waren Italië, Spanje en Frankrijk de grootste tegenstanders. Anna van den Bos, Bente Kerkhoff en Marit van Beijnum konden goed mee voorin en hadden prima aflossingen. Een van de Spaanse dames kwam ten val, zo bleven in de achterhoede alleen Duitsland en Oostenrijk over. Nederland reed met nog 2 ronden te gaan aan kop, maar werd voorbijgestreefd door Italië. Anna reed voor wat ze waard was maar kon niet voorkomen dat de Franse Honorine Barrault haar in de laatste bocht voorbij kwam.

 

Brons voor de senioren

De senioren dames gingen niet van start. De heren reden lang mee voorin en hadden uitzicht op de overwinning, het lukte uiteindelijk niet om nog aan Daniel Niero voorbij te komen, door de inhaal poging verloren de mannen nog een plek en kwam Luc als derde over de streep.

 

Brons gewonnen of goud verloren? Kay: “Wel verloren, we gingen wel voor goud. Bij de relay moet het altijd goed lopen, er zijn een hoop ploegen die hebben kwaliteit in huis. Het is een heel spannend onderdeel, moeilijk te controleren.”
Hoe ging de wedstrijd? “Het koersverloop was goed. We kunnen safe spelen en zilver pakken, maar als je goud pakt en als je het vandaag kan doen… Er was een kans voor goud en we hebben het geprobeerd, het is niet gelukt.”

Je weet dat Diogo Marreiros goed in vorm is… Kay: “We weten dat alle landen een goeie finisher hebben, het doel is om overeind te blijven en geen fouten te maken, dat ging allemaal goed. Dan moet je in de laatste ronde een goede uitgangssituatie creeeren.”

Zien we jou nog terug op de weg? “Nee voor mij zit het toernooi er nu op, maar ik zie zeker nog wel kansen voor de Nederlanders…”

Met deze hoopvolle mededeling gaan we maandag rustdag houden en gaat het wegprogramma verder op dinsdag.

Foto’s: Hidde Muije

 

Meest Bekeken