Marieke Driesprong

Op 2e Pinksterdag wordt het Nederlands Kampioenschap marathon gehouden, Marieke Driesprong verraste vorige jaar met haar titel bij de junioren A. Dit seizoen rijdt ze bij de senioren en tijdens het NK baan/weg in Heerde reed ze zich al aardig in de kijker. Hoe verliep haar NK en wat kunnen we nog van Marieke verwachten…

Foto’s: Hidde Muije

Solo op de afvalkoers

Wij spreken Marieke voor het eerst na afloop van de afvalkoers op donderdag, waarin ze een tijdje solo vooruit reed. En toen viel ze ineens af…

“Ik ben iemand die er niet zomaar tussen springt, dus dan gaat iedereen er langs en ben ik maar aan het wachten tot iedereen voorbij is en dan ga ik ook, maar dat was net te laat.”

Veel mensen waren al verbaasd dat je op de baan rijdt. “Ja, ik heb denk ik drie jaar geen baan meer gereden, omdat ik het gewoon te eng vind eigenlijk. En ik ben ook gewoon totaal niet goed in plekjes zoeken en ertussen stappen, het liefst rij ik maar gewoon alleen maar aan de buitenkant.”
Er was tijdens de wedstrijd een valpartij, juist aan de buitenkant van de baan. “Als ik niet wil vallen moet ik niet aan de buitenkant rijden, dus de enige optie is dan maar op kop rijden. Toen reed ik een gat dicht en dacht ik eigenlijk dat Gerline mee ging maar die was er niet meer.”

Dacht je na een tijdje niet, ik laat me weer afzakken? “Nee, want wat ik zeg, dan zit ik weer in het peloton en ik kan niet in een peloton rijden. Dus ik dacht ik ga maar door.”

Train je ook niet vaak in een groep op de baan? “Ja, ik train wel gewoon op de baan, maar als we dan positiespel gaan doen weet iedereen ook dat ik daar een hekel aan heb en op een training laten ze me er vaak wel tussen. Ze zeggen wel, kom op je moet het echt leren, je moet het veel doen. Daarom dacht ik dit jaar: ik ga het maar weer eens proberen op de baan.” Je traint in Nijeveen? “Ja, met een paar jongens train ik mee. En met Lotte Veenstra, soms trainen Janita en Gerline ook mee. Daar heb ik ook wel heel veel aan.”

Je hebt ook landelijke baan gereden? “Ja, in Heerenveen, maar toen was ik meteen gevallen, toen dacht ik dit ga ik nooit weer doen. Toen ben ik door twee trainers over gehaald om toch nog in Purmerend te starten, dat ging op zich wel aardig.”

Marieke reed dit seizoen ook al twee marathons. In Oldebroek eindigde ze als 10e van de 16 dames die de wedstrijd uitreden. In het internationale deelnemersveld in Steenwijk finishte Marieke als 16e, op slechts 15 seconden van winnares Manon Kamminga.

Vorig jaar op het NK marathon won Marieke verrassend de titel. Toen gaf ze aan in de winter vol voor het langebaanschaatsen te gaan en te willen proberen Nederlands Kampioen 3 km te worden. Uiteindelijk zagen we haar helemaal niet op het ijs. Wat is er met haar schaatsseizoen gebeurd?

“Dat is een minder leuk verhaal. Mijn moeder is was al twee jaar ziek, ze had darmkanker en ze is afgelopen winter overleden.”

Marieke kreeg eerst een slijmbeursontsteking in haar hak, dat begon in september, dus toen was ze al minder gaan schaatsen. “Toen ging het steeds slechter met mijn moeder, de blessure kwam eigenlijk wel goed uit.”

Dit seizoen heeft ze toch de skeelers weer aangetrokken. “Vorig jaar vond ik het marathonskeeleren zo leuk, eerst deed ik het echt alleen maar om sterker te worden, maar ik kreeg er heel veel lol in en het goed heel goed. Toen kwam dat NK en dacht ik: wow! Niemand snapte echt dat ik niet naar het EK mocht. Maar ze zeiden dat ik ook baanwedstrijden moest gaan rijden, dan kan je laten zien dat je op verschillende onderdelen inzetbaar bent. Toen dacht ik: ‘misschien moet ik het maar weer eens proberen’. Het schaatsseizoen was toch al afgelopen, ik had niks bereikt, dus heb ik vroeg rust genomen en ben ik daarna gaan skeeleren.”

Wat is je plan voor de rest van het seizoen? “Ja gewoon leuk marathons rijden eigenlijk, en de baan een beetje.” Nog hopen op EK marathon? “Ja het zou hartstikke mooi zijn, maar ik zie dit seizoen vooral, omdat ik nu bij de senioren rij, als een leerjaar. Ik wil sterker worden en misschien de jaren daarna, als ik ouder word, dat het bij de senioren wel wat makkelijker wordt. Ik vind het bij de senioren sowieso ook veel leuker, ze duwen en trekken minder.”

 

In de ontsnapping op de punten/afvalkoers

Hoe ging de punten/afvalkoers? “Op zich wel goed, samen met Maya reed ik op kop, alleen zij wilde geen werk doen en ze pakte wel elke keer de 2 punten. Ik dacht als we nou kop over kop gaan blijven we veel langer weg. Maar ja, dat vond ik een beetje jammer. Daarna ging Gerline weg, daar wilde ik zelf niet achteraan rijden. Ik baal wel een beetje, want het had wel beter gekund.”

Was dit makkelijker om ertussen te blijven dan gister? “Ja omdat iedereen echt heel erg uit elkaar ligt, alleen de besten reden op het laatst nog mee, dat scheelt wel.”

Je hebt je wel weer in de kijker gereden en je bent 5e geworden… “Mijn doel vooraf was om bij de beste 10 te blijven en niet af te vallen, dat is gelukt.”

Dan komt het gesprek weer op het marathonschaatsen. Het is inmiddels bekend dat ze geen vijfde rijdster blijft bij Team Forte. Wat ga je dan wel doen?
“Ik wil me focussen op de langebaan, als vijfde rijdster moet je toch af en toe invallen en ik wilde de ploeg niet teleurstellen. Ik blijf wel regionale marathons rijden gewoon zonder ploeg, dan kan ik zelf bepalen wanneer ik rij.

Punten pakken op de weg 

Marieke reed op zaterdag ook de puntenkoers op de weg, dat wilde ze ook wel eens proberen, maar ze vindt het wel jammer dat het niet echt een weg is, “dit is toch een soort baanparcours”. Tijdens het uitfietsen op de tacx vertelt ze hoe de wedstrijd ging: “Naja, een beetje dom gereden eigenlijk. Eerst ging het wel heel goed, pakte ik een paar punten, ik zat op een gegeven moment veel te ver achterin, ik kwam gewoon echt niet naar voren en ik ben dan te schijterig om er weer tussen te stappen, toen bleef ik een paar ronden alleen maar buitenbochten rijden, dat kost heel veel energie.” Toen kwam ik eindelijk vooraan en waren er net een paar dames weggereden. Dan ging ik dat maar proberen dicht te rijden.” Ze wist eigenlijk wel dat dat dom was, “iedereen achter mij spaart zich mooi en die sprinten mij straks allemaal voorbij.”

In de eindsprint zat Marieke klem achter mensen die het niet bij konden houden. “Al met al was het niet tactisch ingedeeld, veel te veel verloren energie.” Ze eindigde uiteindelijk als 7e. “Niet slecht, maar ik heb nog wel wat te leren over tactiek.”

Voor haar eerste jaar weer terug op de baan, na drie jaar afwezigheid, gaat het natuurlijk helemaal niet slecht, maar Marieke is niet snel tevreden. Op de baan is tactiek heel belangrijk en wint niet altijd de sterkste. Bij de marathon ligt dat anders: in Waarland zullen we zien waar dat toe kan leiden.

Kijk hier voor alle uitslagen van het NK baan/weg

Meer weten over het NK Marathon? Kijk hier

 

 

Meest Bekeken