Jordy van Workum en Jason Suttels

Jordy van Workum en Jason Suttels kennen elkaar al jaren uit de skeelerwereld. Dit WK reden zij beiden voor de medailles. En met groot succes, lees hieronder de interviews met beide mannen.

Jordy van Workum and Jason Suttels have known each other for years through skating races. These World Championships they both raced for medals. And with great succes. Read here the interviews with both guys. (English below)

Jordy na de gouden medaille op de afvalkoers

Je bent nu ongeveer een uur wereldkampioen, wat is er allemaal al gebeurd? “Heel veel al, er gaat van alles door mijn lichaam en door mijn hoofd. Bizar. Het begint een beetje binnen te komen, maar die gouden medaille, dat is onwerkelijk om die om je nek te hebben, en dat in Nederland.

En na alles wat er op het NK gebeurd is… “Ja dat is het meest bizarre, dat ik hier dan een wereldtitel pak, ik ben echt heel erg in vorm.”

Hoe ging de race? “In eerst instantie dacht ik ‘je moet niet aan goud denken, je moet overleven tot de laatste vijf’ en toen kwam ik bij de laatste vijf. Ik voelde me zo goed dat ik dacht ik kan hier wel eens een medaille gaan pakken, individueel.” Merijn was al 3e geworden en op de relay hadden de mannen al brons.

“Toen ik de laatste ronde in ging lag ik in 3e positie, de Colombianen gingen ‘m aan, ik ging er achteraan en ik dacht ‘ok, nu gaan. De Colombiaan blokte me naar buiten en ik ging er vol overheen, als eerste over die streep, ongelofelijk.”

Heb je veel met Teun samen kunnen rijden? “Ja hij liet mij er steeds tussen, dat heeft mij echt wel geholpen, dat ik er mooi tussen kon, anders moet je strijden voor je positie.

 

In English:

Jordy after his gold medal in the eliminationrace

You’ve been world champion for about an hour now, what has happened so far? “A lot already, there’s so much going through my body and my head. It’s bizar. It’s starting to land, but that gold medal, it’s so unreal to have it around my neck. And in my own country.

And after everything that has happened at Nationals in May… “Yes, that’s the most bizarre, that I win a world title here after that. I’m in really good shape right now

How was the race? “At first I thought ‘don’t think about gold, just survive until the last five’. It was going really well, I started thinking I could get a medal here, by myself.” Merijn Scherperkamp had already got a bronze medal and in the relay the guys got bronze.

“When I went into the last lap I was in 3rd position, the Colombians started the sprint, I chased them, one of the guys blocked me and I passed him in full speed, the fist over the finishline, unbelievable.”

Could you work together with your teammate Teun de Wit a lot? “Yes, he let me get in front of him all the time, that really helped me, so I didn’t have to fight for my position.”

 

Jason na de marathon

Hoe heb je de marathon beleefd? “Redelijk zwaar, maar toch met de juiste ontsnapping mee kunnen gaan en dan gewacht tot de eindsprint.”

Dat klinkt iets te eenvoudig, iedereen heeft het over zwaar en moeilijk en veel wind… “Ja er was wel veel wind, vooral bij die grote brug was veel wind. Maar het ging goed, ik had goeie benen. Ik voelde van het begin dat ik goeie benen had en dat als er een ontsnapping was ik mee moest zijn.”

En dan lukte. Wist je meteen dat dit de ontsnapping was waar je bij moest zijn? “Ja, ik had in het begin eigenlijk niet door dat we weg waren, ik keek achter mij en zag dat we maar met acht man waren. Ik zei ‘deze is goed’ dus het tempo moest goed hoog blijven. Toen heb ik steeds een stuk van 200 meter op kop gedaan zodat de groep toch in gang bleef altijd. Anders valt het stil en halen ze ons in, dan hebben we het voor niks gedaan.”

Jason heeft dus ook hard meegereden. Ondertussen heeft hij nog flinke schaafwonden op zijn armen en benen, die hij eerder in de week opgelopen heeft. Doe dat veel pijn? “Ja.”

Had je bedacht hoe je de eindsprint in zou gaan? “Ik had mij eigenlijk bergaf op de weg naar hier als derde gezet, maar omdat ik zo smal ben zet iedereen mij gewoon aan de kant. Toen ben ik de laatste bocht in gegaan en heb ik toch nog vijf of zes man kunnen voorbijsteken. Dus ik denk dat ik als kop was gestart het laatste stuk dat ik nog beter was geëindigd of misschien zelfs had gewonnen. Dat kunt ge nu nie zeggen.”

Wat ga je doen om dit te vieren? “Een goeie afterparty houden.”

In English:

Jason after the marathon

How did you experience the marathon? “Pretty though, but I went with the right breakaway and then I just waited till the final sprint.”

That sounds too easy, everybody is talking about how hard and difficult it was, and about the wind… “Yes, there was a lot of wind, especially at the big bridge. But it went well, I had good legs. I felt from the beginning that I had good legs and that I had to be part of the breakaway.

And that worked out. Did you know right the away that this was the right breakaway? “In the beginning I didn’t even notice we were gone. I looked back and saw we were only with eight guys. I said ‘this one is good’ so the pace had to be kept high. Then I did 200 meters in front every time so that the group kept up the pace. Otherwise the pack would catch us again and then it was all for nothing.”

Jason did his part of the work. Meanwhile he still has some bad bruises on his arms and legs from earlier in then week. Does that still hurt? “Yes!!”

Did you plan how you wanted to do the final sprint? “I positioned myself in third place on the way down to the finish, but because I’m so small everybody just puts me aside. Then when I went into the last corner I could pass five or six guys again. I think that if I went down in first position I could have finished better, maybe even win. But we will never know.”

What will you do to celebrate this? “A really good afterparty.”

 

Pictures: Hidde Muije

 

Meest Bekeken