Er stonden in Staphorst 29 mannen aan de start voor het NK marathon junioren. Na vroege aanvallen van onder andere Ferenc Nijland, Luuk van Timmeren en Niek Stolhof ontstond er een kopgroep van vijf. Remo Slotegraaf kwam solo over de streep. Na de wedstrijd vroegen wij Christian Haasjes (zilver) en Gert-Jan van Diepen (brons) hoe zij de race beleefd hadden.

Voor het interview begint komt Jarno van der Ent naar Christian toe: „Ik zat echt de hele koers achter jou, ik dacht jou moet ik hebben. En toen je sprong schoot er eentje voor en miste ik net de aansluiting.“

Hieruit blijkt wel dat meerdere mensen Christian Haasjes als dè te kloppen man zagen.

Christian, hoe ging de race?
“Ik heb in het begin lekker rustig aan gedaan, want 21 km is lang. En 26 keer die bult op is heel pittig, dus ik had me van te voren al voorgenomen om lekker rustig te beginnen. Op een gegeven moment zag ik een kans en dacht ik ga het publiek even amuseren, ik ga er in één keer heel hard van door. Toen kreeg ik eerst alleen Ruben Ligtenberg mee en hebben we samen een paar rondjes gereden. Daarna kwamen Remo Slotegraaf, Gert-Jan van Diepen en Ids Bouma er nog bij.”

Het peloton moest met 5 ronden te gaan afsprinten en toen konden de koplopers gaan pokeren, want dan hoef je niet mee bang te zijn dat ze er weer bij komen.

Hoe ging het toen verder?
“Ja dan ga je een beetje pokeren en op een gegeven moment ging Remo. Ik zat er een klein beetje doorheen, dus ik had niet de versnelling om er direct achter aan te gaan. Ik dacht die pakken we wel weer met zijn vieren als we kop over kop gaan.”

Maar Remo had zo’n groot gat ineens, dat het terughalen nog moeilijk werd.

Hoe was de samenwerking?
“Ik had van te voren ook wel verwacht dat ze een beetje naar mij zouden kijken, want je rijdt hier voor eigen publiek en ik ben in vorm. Op het NK baan/weg pakte ik ook al drie titels. Ik had al een paar keer geprobeerd om er heen te rijden, op een bepaald moment zat ik op kop en die jongens wouden of konden niet meer overnemen. Dan knijp je m even, want je zit op kop en dat is niet de plek waar je wilt zitten.”

Christiaan vroeg een paar keer om over te nemen, maar niemand kwam. Met nog twee ronden te gaan plaatste Ids Bouma, een aanval op de bult. Ids was al een keer gelost, maar kon terugkomen omdat de vier jongens vooraan rechtop stonden.

Christiaan: “Ids is een jongen die kan op één tempo heel lang doorrijden. Ik dacht wat gebeurt hier nou? Ik zag mezelf al 3e of 5e worden.”

Wat kon je toen nog doen?
“In de laatste ronde ben ik op de bult op kop gaan rijden met de handen op de knieën, echt alles uit de kast gehaald. Op het lange rechte stuk, tegen de wind, langs het spoor dacht ik ‘ik word 5e, die jongens komen straks in de laatste bocht nog binnendoor. Maar ik kon naar Ids toejagen en in de laatste bocht kwam ik er voorbij.”

Had je dan toch voordeel van je thuisbaan?
“Het publiek zweept je toch wel op. Ik had wel iets meer publiek verwacht. Mijn familie en vrienden zijn er natuurlijk, die je hoor je wel. Daar krijg je wel energie van.”

En we hebben kunnen zien dat jullie van de week alvast goed geoefend hebben…
“Ja de training is altijd heel leuk hier, we hebben een goeie sfeer in de groep. Toen bedacht iemand om een grappig promotie filmpje te maken en kwamen we met het idee dat iemand de sloot in moest. Het filmpje is helemaal viral gegaan.”

Gelukkig reed er vandaag tijdens de wedstrijd niemand de sloot in.

Gert-Jan van Diepen pakte de bronzen medaille, vorig jaar bij de junioren B werd hij vierde. Dit jaar haalde hij zijn eerste marathon NK medaille.

Hoe verliep zijn race en had hij dit zien aankomen bij de start?
“Nee. Het was best wel een hectisch race. Het begin ging best wel langzaam, iedereen ging een beetje naar elkaar kijken. Vanwege het viaduct omhoog en de wind wilde iedereen sparen. In het begin was het veel kijken, maar ze gingen wel proberen weg te rijden. Uiteindelijk ging er iemand, ik ging er achteraan en dat bleek de mooie slag. We waren met zijn vijfen weg en zo hebben we het afgemaakt.”

Jullie waren wel met vijf weg, maar jullie bleven niet bij elkaar, Remo reed weg…
“In het begin dachten we wel we gaan er nog achteraan. Toen begonnen we naar elkaar te kijken, en als je dan met z’n drieën naar elkaar kijkt, ja dan wordt het lastig. Daardoor kon hij de slag slaan. Iedereen probeerde te sparen voor de eindsprint.”

Toen Ids wegreed werd er toch nog gas gegeven, want anders bleef de rest met lege handen achter. Toen moest er toch gereden worden.

Gert-Jan: “Vlak voor de streep werd het nog spannend of we alleen nog voor brons reden. Uiteindelijk haalden Christian en ik hem allebei nog in en hadden we zilver en brons.”

Kijk hier voor alle uitslagen